اصل سیمان سازی ترکیبات به طور عمده شامل جنبه های زیر است:
مکانیسم عمل: ترکیبات سیمانی ، انعقاد اولیه هیدراتاسیون سیمان را از طریق جذب ، پراکندگی ، خیس شدن و سایر اثرات به تأخیر می اندازد و از این طریق عملکرد دوغاب سیمان را تنظیم می کند. به عنوان مثال ، عقب نشینی های سورفاکتانت آلی زمان تنظیم سیمان را از طریق این مکانیسم های عمل به تأخیر می اندازند.
ترکیب شیمیایی: ترکیبات سیمانی را می توان به پلیمرها ، سورفاکتانتها و نمکهای معدنی تقسیم کرد. این مواد شیمیایی می توانند عملکرد مایع حفاری یا دوغاب سیمان را بهبود بخشند و الزامات ساخت سیمان را برآورده کنند. به عنوان مثال ، ترکیبات پلیمری با افزایش محتوای مواد با وزن مولکولی بالا ، ویسکوزیته مایعات حفاری را افزایش می دهد ، افزودنیهای سورفاکتانت با کاهش تنش سطح ، رئالولوژی را بهبود می بخشند و افزودنیهای نمک معدنی با تغییر غلظت یون محلول ، عملکرد را تنظیم می کنند.
سناریوی برنامه: ترکیبات سیمانی به طور گسترده در پروژه های سیمانی چاه های نفت و گاز و چاه های آب مورد استفاده قرار می گیرد. در سیمان کردن چاه های نفت و گاز ، از ترکیبات برای بهبود پایداری و استحکام دوغاب سیمان ، جلوگیری از کانال سازی نفت ، گاز و آب و بهبود راندمان معدن استفاده می شود. در سیمان چاه آب ، از ترکیبات برای کنترل زمان تنظیم دوغاب سیمان ، جلوگیری از ورود آب به دوغاب سیمان و اطمینان از استفاده طولانی مدت از چاه آب استفاده می شود. 2. انواع خاص: ترکیبات سیمانی مشترک شامل شتاب دهنده ها ، پراکندگی ها ، ضخیم کننده ها و غیره است. شتاب دهنده ها مانند نمک کلرید و ترکیبات آلی تنظیم و سخت شدن سیمان را از طریق اثر یون مشترک و اثر نمک تسریع می کنند. از پراکندگی هایی مانند سولفونات های لیگنین و مشتقات آنها برای بهبود رئولوژی و توانایی تعلیق دوغاب سیمان استفاده می شود. ضخیم کننده ها با افزایش محتوای مواد پلیمری ، ویسکوزیته و نیروی برشی مایعات حفاری را افزایش می دهند.
